De halve marathon: geen halve maatregelen!

Ken je dat gevoel? Het gevoel dat je high bent en in totale euforie verkeert? Nee? Dan moet je het toch eens proberen want je mist echt wat. Voordat ik je een drugsprobleem wil aanpraten, heb ik het natuurlijk over iets heel anders!
Het gevoel wat ik bedoel heet de ‘Runners High.’

Dit gevoel ervaar je tijdens of na het hardlopen vanwege de inspanning. Je hebt de eindstreep gehaald en daardoor ben je euforisch.
Je lichaam maakt endorfine aan en dat verklaart het bijzondere verslavende gevoel. Want verslavend is het zeker, maar wel een gezonde variant, dus probeer het eens!

Een halve marathon: geen halve maatregelen!
Een halve marathon: geen halve maatregelen!

Mensen die mijn blog langer volgen, weten dat ik een fanatieke hardloper ben, al is het alleen maar vanwege de fijne buitenlucht. Want binnen hardlopen, nee geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om op een loopband te gaan hobbelen. Ten eerste omdat het niet goed is voor je knieën, ten tweede omdat je geen klap verder komt en je ziet helemaal niets van je omgeving! Tot drie jaar geleden liep ik ook nog wel eens hard op zo`n lopende band, maar vond er niet veel aan. Ik deed het meer om mijn bourgondische levensstijl te compenseren(lees: alcohol en sigaretten).
Tot ik buiten ging lopen. Na wat opstartproblemen heb ik de lopende band ingewisseld voor de ongerepte natuur en het Nederlandse weer. En de sigaretten voorgoed in de prullenbak gegooid.

Lange tijd heb ik een gemiddelde afstand gelopen van vijf tot ongeveer twaalf km. Ik deed dit met veel plezier maar soms bekroop me er een gevoel. Zo`n gevoel van: “Is dit alles?”
Ik was niet ontevreden over mijn vooruitgang, maar begon me wel wat te vervelen. Er zat geen uitdaging meer in. En wanneer er geen uitdaging meer is, dan ben ik snel verveeld.
Dit gevoel bekroop me drie weken geleden. Ik dacht na en voordat ik het wist, vloeiden daar de volgende woorden uit mijn mond: “Ik wil meedoen aan de Adventurerun en dan wel de halve Marathon!”
Er werd nog tegen me gezegd: “Weet je dat zeker?” Want voor de leken onder ons; De Adventurerun vind op Ameland plaats op 12 december. Het weer is onvoorspelbaar en de omstandigheden zijn anders dan een “normale” halve marathon. Je loopt op het strand, bos en duinen en daardoor zal het veel zwaarder aanvoelen dan wanneer je de halve marathon van Leeuwarden zou doen.
En juist die factoren waren voor mij een reden om mee te doen aan deze loop. De prachtige natuur van Ameland, in combinatie met de zwaartefactor maakt de fysieke uitdaging compleet!
Maar hoe doe je dat, als je nog nooit langer dan twaalf kilometer bent wezen hardlopen? En het gegeven dat je minimaal twee uur onderweg bent?

Eerlijk gezegd vond ik het best spannend. En daarna vond ik mezelf weer behoorlijk eigenwijs. Want waarom ben ik niet tevreden met mijn huidige afstand? Daar ging ik over nadenken en kwam al snel tot de conclusie dat ik graag mijn grenzen verleg en doelen wil stellen. Wat ik daarmee bedoel, kun je ook hier lezen.
Ik heb de stoute hardloopschoenen aangetrokken en me ingeschreven voor de Adventurerun.

De eerste stap is daarmee gezet. Daarna begint het pas echt. Want hoe nu verder? Totaal geen ervaring met lange afstanden en ook niet met schema`s. En omdat je langere tijd onderweg bent, is een waterflesje ook geen overbodige luxe. Zucht…waar ben ik aan begonnen?
Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie, dat het belangrijk is om geen halve maatregelen te nemen voor de halve marathon. Dat houdt in dat ik een hardloopschema heb van 36 trainingen met een bijbehorende app. Ik train drie keer per week. Twee keer per week een duurloop en een keer per week een interval. Een duurloop leert je om uithoudingsvermogen op te bouwen, zodat ik uiteindelijk de halve marathon aan een stuk kan uitlopen.
De trainingen tijdens deze duurloop zijn steeds meer uitgebouwd. Die duurlopen vind ik oprecht leuk. Maar die interval daarentegen, vind ik minder prettig en dan druk ik mezelf nog vriendelijk uit. Een interval is een loop waarbij je een rustig tempo afwisselt met een hoog tempo en daarmee je gemiddelde snelheid omhoog moet zien te krijgen. Vorige week donderdag had ik mijn tweede interval en ik wou de telefoon met de app het liefst bij het oud vuil gooien. Wat een verschrikking. De training ging zo slecht en was behoorlijk teleurgesteld in mezelf.
Maar nadat ik dat gevoel opzij had gezet, kwam ik ook tot de conclusie dat dit ook bij een training hoort. Net als met andere dingen, bijvoorbeeld je werk of relatie. Leuke dagen worden afgewisseld met minder leuke dagen. That`s the story of life.
De training van afgelopen zondag was er een die afgesloten werd met de welbekende Runners High.

Man, wat was ik blij en voldaan. Daar doe ik het dus allemaal voor. Het harde werken werpt zijn vruchten af! Want  wat ik al eerder aangaf; ik doe niet aan halve maatregelen.
Zo heb ik die app op mijn iphone staan, met een playlist speciaal samengesteld voor mijn training. Ik loop het beste op techno vanwege de fijne constante beat waarin ik meegevoerd word. Het is wel belangrijk dat het muziek is die je normaal gesproken ook prettig vindt om te horen, want anders heeft dit nadelen voor je training. Doordat je bezig bent met de muziek, leg je geen focus meer op de training. Daardoor ga je langzamer. Zorg dus voor een fijne playlist!

Wat ik nog meer laat, is het drinken van alcohol. Door de week drink ik tegenwoordig geen druppel meer en op vrijdag en op verjaardagen maak ik een uitzondering. Het klinkt wellicht erg degelijk en saai, maar alcohol breekt spiermassa af, waardoor het veel meer moeite kost om te lopen. En dat vind ik zonde. Bovendien heb ik geen alcohol nodig om het leuk te hebben en ik weet welke mooie prestatie er tegenover staat. Verder probeer ik zo gezond en puur en onbewerkt mogelijk te te eten. De regel is 80% gezond en onbewerkt tegen 20% minder gezond. Want als ik geen pizza meer mag, zou het leven geen feest meer zijn. En dan geen pizza van bloemkooldeeg, maar een echte!  Ik eet al langere tijd op deze manier, dus hier is geen verschil in op te merken. Het helpt echter zeker voor een betere prestatie. Dus laat die frisdrank en suikers voor 80% staan. Je merkt direct het verschil, want eten is als brandstof voor je lichaam!
Als ik dit zo lees, lijkt het allemaal een ontzettende opgave. Maar echt, het valt zo mee. Je krijgt er zo veel voor terug. Een grotere longinhoud, blosjes op de wangen, uithoudingsvermogen en last but not least: een vitaal gestel. En natuurlijk die runners high. Straks ben ik toe aan mijn vierde training, in de vorm van een interval.
Deze keer beleef ik de runners high niet, maar dan denk ik gewoon weer eventjes terug aan zondag.
En dan weet ik weer waar ik het voor doe…