Happy birthday to me

Ken je dat nummer? It`s my birthday and i cry if i want to?

birthday

Dat gevoel heb ik vandaag. Mijn familie komt me straks feliciteren, want ik tel er weer een jaartje bij. Ik twijfel of ik wel iets te vieren heb. Klinkt dat ondankbaar? Want dat is niet zo bedoeld, eerlijk niet. Ik ben dankbaar dat ik er weer een jaartje bij mag tellen en dat dit mij gegund is. En dat ik gezond ben en op een verkoudheid na, nooit ziek ben. Vorig jaar tellen we dan voor het gemak even niet mee. Voor de mensen die dat niet weten: Ik ben twee keer getroffen door een cyste in mijn hals, echt niet leuk kan ik je vertellen.

Oja en laten we de gebroken enkel niet vergeten! Dat vond ik misschien nog erger. Ik mocht niet meer hardlopen!

Goed, ik dwaal af, ben ik goed in. Weer even terug naar vandaag.

We hadden het over mijn gezondheid. En dat ik bijna nooit ziek ben. Er zijn genoeg mensen van mijn leeftijd die doodziek zijn, letterlijk. Of mensen die geen geld hebben en door armoede sterven. Als ik daarover nadenk, mag ik inderdaad oprecht dankbaar zijn, dat ik vandaag de leeftijd bereik van 35 jaar.

Mijn gedachten gaan uit naar iedereen die het minder hebben.. want dat is gewoon heel naar.

Oke, heb ik wat te vieren? Ik weet het dus niet. Wat heb ik nu helemaal bereikt?

Wat hoor je te bereiken op deze leeftijd? Een vriend, laten we hem voor het gemak even Rudie noemen,(Rudie, je weet wie je bent) vertelde mij vandaag iets bijzonders. Dat is eigenlijk ook de reden dat ik besloot om dit te verwoorden. Hij vertelde mij dat de leeftijd van 35 jaar, een kantelpunt in je leven is. Je denkt na over dingen die in de toekomst gaan gebeuren en welke dingen de revue hebben gepasseerd. Bam! Die kwam binnen. Best confronterend als je daarover nadenkt.

Wanneer ik leeftijdsgenoten hoor praten, of berichten op Social Media lees, is 35 jaar een leeftijd dat je het voor elkaar moet hebben. Een koophuis, het liefst een nieuwbouwhuis. Dit nieuwbouwhuis heb je kunnen kopen dankzij je vaste contract bij je werkgever.

Je hebt een relatie, al dan niet getrouwd. En in dat huwelijk mag het nageslacht niet ontbreken. Om dit plaatje compleet te maken, moet er een vijfdeurs auto voor de deur staan en wandelt er minimaal 1 huisdier in huis.

Dit is behoorlijk bevooroordeeld en daar ben ik me van bewust. Het is ook geen aanval naar de mensen die dit allemaal wel hebben. Echt niet, dit gun ik jullie van harte en ik hoop oprecht dat jullie gelukkig zijn. Het is meer een constatering van mijn eigen levensloop. Want ik heb niets van dit alles. Geen nieuwbouwwoning, geen relatie, geen vijfdeurs(Ik heb alleen een fiets met zes versnellingen, retetrots op) en al zeker geen vast contract. Ik ben vrijgezel, woon in een veel te dure huurwoning en heb een contract bij het uitzendbureau, waarvan ik weet dat deze volgend jaar afloopt. En loop bij een therapeut om mijn struggles te verwerken.

En ja lieve mensen, ik ben vandaag 35 jaar geworden.

Arm kind hoor ik je denken. En dat was ook even zo. Want ik wil ook heus wel een vast contract hebben en een  auto en misschien een leuke vent erbij.

Maar dat is nu eenmaal niet zo. En ik vind dat oke. Sterker nog; Ik ben in de bloei van mijn leven en vul het in op mijn eigen(wijze) manier. Ik kom op mijn eigen manier in Rome, de weg ernaar toe duurt alleen iets langer.

Vandaag heb ik een paar mooie woorden gehoord, die me zijn bijgebleven. En die wil ik jullie niet onthouden:

“Achteruit kijken maakt niet gelukkig, je moet vooruit kijken om vooruit te komen en dit positief benaderen.”

En zo is dat….

En daarmee sluit ik mijn verjaardag mee af, lieve mensen. Happy birthday to me!