Nooit opgeven

Je kent het vast wel; Je begint aan een nieuwe opdracht en merkt dat het veel moeite kost, om het tot een mooi resultaat te brengen. Je kunt de aandacht er moeilijk bijhouden en bent continue bezig met nevenactiviteiten. Je bedenkt excuses dat het niet wil, terwijl je innerlijke stem duidelijk aangeeft dat er geen excuses zijn. Wanneer je toegeeft aan deze excuses, geef je op en zal het niets opleveren. Wanneer je toegeeft aan je innerlijke stem, maak je de opdracht tot een succes en heb je weer een klant tevreden gemaakt. Maar wanneer kun je toegeven aan wat? En is het erg om op te geven?
Gisteren had ik een hardloopwedstrijd van vier kilometer in Groningen. Ik had me ingeschreven om deze afstand onder de vijfentwintig minuten te doen. Ik liep mee met doorgewinterde hardlopers en kan mezelf ook tot deze groep benoemen. Ik had ook mee kunnen doen met de recreanten, alleen ging het daar minder op snelheid. Wanneer je meeloopt met snelle mensen, ga je zelf ook sneller lopen. Dat is een psychologisch spelletje wat de hersenen met je spelen. Zo gezegd, zo gedaan en gaan met die banaan. Alleen, heb ik mezelf het knap lastig gemaakt om een goede run te kunnen lopen . Dit heb ik aan mezelf te danken en daar zijn geen andere excuses voor te vinden.

De avond ervoor had ik een personeelsfeestje van mijn huidige werkgever.
Dit feestje was erg gezellig en de voetjes gingen van de vloer. Er werd behoorlijk wat alcohol genuttigd en er was een uitstekend buffet. Ik heb op dit feestelijke gebeuren slechts drie wijntjes genuttigd, met in het achterhoofd dat alcohol vierentwintig uur de tijd nodig heeft om het lichaam te verlaten. De rest van de consumpties betrof het frisdrank en spa blauw. Wat het eten betreft heb ik me gestort op een salade, aardappeltjes en visfilet. Groentes, koolhydraten en eiwit leken me een gezonde maaltijd en bovendien licht verteerbaar.
Ik heb acht uren slaap gehad en was redelijk uitgerust. Toch merkte ik dat dit niet “mijn” wedstrijd zou worden.
De wedstrijd telde twee rondes en na een ronde heb ik de handdoek in de ring gegooid. Dit is de eerste keer dat ik een wedstrijd niet heb uitgelopen, maar ook de laatste keer.
Wanneer ik op tijd thuis zou zijn en geen alcohol had genuttigd, was er niets aan de hand geweest.

Als je een goede prestatie wil leveren, zijn er drie dingen van groot belang, al klinkt het wellicht saai in de oren.
Rust, reinheid en regelmaat. Rust goed, eet gezond en drink alcohol met mate en zorg voor een regelmatig ritme.
Wat deze wedstrijd betreft is het jammer, echter is dit wel een leermoment geweest. Het is niet erg om op te geven, het gaat erom wat je ermee doet. Schoenmaker, blijf bij je leest, doen waar je goed in bent, daar komt het op neer. Dat is in mijn geval dus de drie R`s strikt naleven, vooral alvorens een hardloopwedstrijd.

Net als met sport, geld dat ook voor het ondernemerschap. Wanneer een opdracht niet lukt en je stopt ermee, is dat jammer. Blijf er alleen niet te lang in hangen, voordat je geen motivatie meer hebt om door te gaan. Reflecteer op datgene wat de oorzaak is geweest dat je bent gestopt en ga door met opgeheven hoofd.

Toegeven dat het niet lukt is geen zwakte, het is juist een kracht die je verder op weg helpt om je doel te bereiken.

Want van vallen is niemand minder geworden,zolang je daarna maar weer opstaat en op volle kracht vooruit gaat.

Tot slot nog een laatste boodschap;
Natuurlijk is het niet erg om te beseffen dat het doel wat je voor ogen hebt, niet haalbaar is. Het is alleen een kwestie hoe je ermee omgaat. Je kunt hulpmiddelen inschakelen waardoor het doel wel haalbaar wordt. Schakel iemand in die een heldere blik heeft op hetgeen je uitvoert en wellicht lukt het dan wel om de opdracht uit te voeren. Is het alleen gebrek aan concentratie en vind je het “gewoon geen leuke opdracht?” Bedenk dan dat het ondernemerschap niet altijd leuk is, net als voor een werknemer. Je leert door vallen en opstaan!