PS: Bedankt voor alles

Niezijl, 24-7-2015
Het leven is te kort om niet stil te staan bij momenten die in je leven een belangrijke rol hebben gespeeld. Een rol die een script van meerdere pagina`s telt, of een paar fragmenten weergeeft. Echter, al deze momenten vormen samen een belangrijke betekenis in je leven. Om te spreken, mijn leven. Vroeger maakte jij daar deel van uit. Maar alles is nu anders.
Het is tijd om deze fragmenten onder een vergrootglas te leggen en letter voor letter terug te blikken. Zodat je weet waar ik het over heb.

Waarom kies ik ervoor om terug te blikken op deze momenten vraag je je wellicht af?
Of misschien niet en lees je rustig door.
Vandaag is het drie jaar geleden dat ik afscheid van je heb genomen. Het was een warme dag en buiten scheen de zon. Ik wist nog hoe jij je trots naar me uitsprak. Ik hield je hand vast. Je was trots op mij dat ik werk had gevonden waar ik blij van werd. Er werd muziek gedraaid van je favoriete zanger. Jij was gek op muziek, net als ik trouwens. Ik vergeet zijn naam steeds, maar wel weet ik dat het indruk op me heeft gemaakt.

PS: Bedankt voor alles

 

Oja, Buddy Valentine was het. Het stemde je positief en was tevreden. Twee eigenschappen die je vormden. Tot op het laatst maakte je grapjes, op het gitzwarte af. Ook dat kenmerkte jou. Je humor waarmee je iedereen aan het lachen kreeg. Soms bracht het mensen in vertwijfeling, want niet iedereen begreep jouw humor. Het leek je weinig te doen, op het arrogante af. Wist je dat ik net zo ben? Iedereen vergelijkt me altijd met jou. Ik vind het een geschenk dat jij me die eigenschappen hebt doorgegeven. Zo hoef ik niet volledig afscheid van je te nemen. Dank je wel.

Wist je dat ik nog lang bij het cjib heb gewerkt? Ruim twee jaar. Ik werd zo goed opgevangen nadat ik afscheid van je heb genomen. Ze hebben me de kans gegeven om mezelf verder te ontwikkelen en dat heb ik gedaan. En wat ben ik toch goed opgevangen in die tijd. Collega`s die altijd voor me klaar stonden en waar ik nog steeds contact mee heb. Zo bijzonder is dat. Ja, ik werk er niet meer. De uitdaging was voor mij verdwenen en was op zoek naar iets nieuws. Tegenwoordig heb ik een uitdaging gevonden in de agrarische sector. Nee rustig maar, ik doe niets met koeien of op een boerderij want dat komt inderdaad niet goed. Het is teveel om over uit te wijden, maar ik kan je verzekeren dat het bijzonder is. Zowel het werk als de collega`s. Ik vertel het je nog wel, op een ander moment.

Ik sta niet stil, sterker nog; Ik ben volop in beweging. Tegenwoordig train ik voor de halve marathon. Ik verklaarde mensen eerder voor gek wanneer ze dat deden en jij was juist vol bewondering voor deze mensen. Jij was altijd in de weer met sporten en kon moeilijk stil blijven zitten. Ja, alleen als het een goede film,plaat of boek betrof, maar buiten dat was jij altijd in beweging. Tennis, fitness en in de winter bond je graag de schaatsen onder. Je hebt zelfs tot twee keer toe meegedaan aan de Elfstedentocht!
De volzin “Papa, ik lijk steeds meer op jou”, komt volledig tot zijn recht.

En weet je? Ik probeer mijn diploma voor SPH alsnog te behalen. Ik weet het. Van jou had het niet gehoeven, want je was al trots op mij. Dit doe ik niet voor jou, maar voor mezelf. Het is zonde om vier jaar studie in de prullenbak te gooien. Misschien lukt het wel niet, maar proberen kan altijd. We zien het wel. Aan mij zal het niet liggen.

Lieve papa

Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik je mis. Maar er is zoveel voor teruggekomen, dat compenseert een gedeelte. Het zal nooit alles kunnen opvullen, want hoe langer de tijd verstrijkt, hoe sterker het gemis.

Mama heeft zich aan jullie belofte gehouden; Ze heeft opnieuw het geluk gevonden. Amarinske, Marrit en ik hebben hem verwelkomt. Met hen gaat ook alles goed, zoals je altijd al zei; It koe minder. Een uitspraak waar ik me tegenwoordig ook vaak op betrap, net als zoveel andere dingen.

Ik heb inmiddels bijna drie jaar jaar een vriend en ik veronderstel dat jij hem ook leuk zou vinden. Hij weet me in elk geval te temperen en stimuleren waar het nodig is. Want ja, dat heb ik nodig.
Ook vrienden maken mijn persoonlijke geluk compleet. De vrienden die ik al had, met een paar nieuwe vrienden erbij. Prettig om ze om me heen te hebben. Niet altijd hoor, want ik vind het net als vroeger heerlijk om op mezelf te zijn.

Tja, dan komt er toch een moment van afscheid nemen.
Afscheid nemen is onvermijdelijk, maar ik ga het graag uit de weg. Vooral met dierbaren. Ik draag iedereen dichtbij het hart, willens en weten dat het moment zich eens aandient.

Dat is ook met deze brief het dilemma. Ik wil geen afscheid van je nemen, maar het is onomkeerbaar. Het was simpelweg een manier om je een moment in leven te houden.
Ik hoop dat je hem met veel plezier hebt gelezen.

PS: Bedankt voor alles…