Rondje om de kerk

Tweede Paasdag 2015. Voor veel mensen een aangelegenheid om familie te bezoeken, of als net zo velen naar de meubelboulevard te gaan.

Familie heb ik via andere kanalen gesproken en de meubelboulevard mijd ik zoveel mogelijk op zon -en feestdagen. Veel te druk en te burgerlijk. Wanneer ik burgerlijk wil doen, liever op een ander moment en dan lekker afsluiten door daar direct een vorkje te prikken. Ja, ik het over de Zweedse meubelgigant.

Nee, Pasen is voor mij dit jaar een moment van rust en bezinning. Sinds vier weken heb ik vandaag geen activiteiten op de agenda staan en dat voelt echt heerlijk. Ik had het ook echt nodig. Mijn directe omgeving weet waarschijnlijk al waarom, maar voor veel lezers is dit nog een vraagteken.

Sinds vier weken ben ik veertig uur per week aan het werk, dit betreft een tijdelijke functie in loondienst. Hierdoor heb ik het bloggen en het ondernemen op een laag pitje moeten zetten. Het is daadwerkelijk moeten, omdat er weinig tijd en inspiratie over blijft.

Het is een Spartaans regime wat ik tegenwoordig leid. Dat klinkt wellicht dramatisch, maar dit is niet lang vol te houden.

Rondje om de kerk
Alter Fritz | Content Kings / Foter / CC BY-NC

Om je een indruk te geven hoe mijn week er tegenwoordig uit ziet: Zes uur s`ochtends opstaan, zeven uur op de fiets naar het station. Werkdag begint om kwart over acht? Kwart voor vijf klaar, twintig over zeven thuis. Vriendlief kookt. Kan ik ondertussen hardlopen of fitnessen. Daarna eten, brood smeren en om kwart over negen naar bed. Begint de werkdag om kwart voor negen? Dan begint de dag hetzelfde tijdstip, maar ben ik om tien voor zeven thuis. Dan moet ik alles in twee en een half uur zien te proppen. Einde van de week vaak nog even borrelen met collega`s om de week af te sluiten en dan kan het weekend beginnen.

Sporten is mijn uitlaatklep en absoluut noodzakelijk. Tijd voor andere dingen is er niet. Het weekend staat meestal volgepland met leuke activiteiten, maar daardoor raakt mijn blog wel in het slop. Hokjesdating is een automatisch inkomen, dat redt zichzelf wel. Maar nieuwe ideeën en concepten verzinnen lukt hierdoor niet. De inspiratie vervliegt en omdat ik overdag al achter een beeldscherm zit, heb ik hier s`avonds geen behoefte meer aan. En waar zou ik de tijd vandaan moeten halen? Ik kom tijd tekort!

Gisteren was het tijd voor mijn wekelijkse duurloop. Tijdens deze lange loopjes ben ik mijn hoofd aan het opschonen en maak ik ruimte voor nieuwe ideeën.. Deze route was letterlijk een bron van inspiratie. Halverwege maak je letterlijk een rondje om de kerk en vervolgens keer je de weg weer terug.

En terwijl ik dat rondje maakte, dacht ik na. “ Dit rondje symboliseert mijn huidige leefpatroon en met mij veel anderen.”

Want ga maar na: Je hebt een bepaalde routine die je dag in, dag uit weer aflegt. Voor veel mensen is dit een vorm van veiligheid en stabiliteit. Ik geef eerlijk toe dat het inkomen lekker is meegenomen, maar ik kan dit niet maandenlang volhouden.

Het inkomsten is een voorwaarde geweest waarom ik deze tijdelijke functie vervul en ook de collega`s spelen hierbij een rol.

Het is een mogelijkheid om na verloop van tijd deze functie om te zetten naar een part time baan, alleen speelt hierbij de vraag: “Wil ik dit wel?” “En hoe ga ik mijn andere activiteiten dan invulling geven?” Ik heb het bloggen enorm gemist, maar de inspiratie was weg. Ik heb mezelf vandaag weer herpakt en hervonden. Ik neem een opschrijfboekje mee in de trein en probeer in het weekend vooruit te schrijven. Mijn vriend post de blogs, zodat jullie lekker kunnen blijven lezen.

Voor nu blijf ik nog even mijn rondje om de kerk doen, maar ik ben bezig met een nieuwe route uit te stippelen. Zodra hij uiteen is gezet, kom ik hier op terug.

Voor nu, een vrolijk Pasen..